Położona 40 minut promem z Sanur, Nusa Lembongan, jest jak ładniejsza twarz południowego Bali. Głównym ośrodkiem turystycznego życia na wyspie jest wioska Jungutbatu, ciągnącą się przez kilka kilometrów, wzdłuż pięknej białej plaży.
Najmniejsza z trójki wysp położonych blisko południowego Bali – Nusa Ceningan, to miejsce w sam raz na półdniową wycieczkę z Nusa Lembongan. Obie wyspy połączone są znanym z Instagrama żółtym mostem (obecny most wybudowano w 2017, poprzedni zawalił się rok wcześniej podczas ceremonii religijnej, zginęło wtedy 8 osób).
Nusa Penida to wyspa, która podbiła Instagram. Głównie dzięki jednej plaży, ze skałą o kształcie dinozaura. Mało kto zostaje tutaj na noc, ale wszyscy chcą mieć to jedyne zdjęcie, z tą właśnie plażą.
Nusa Pendida to taka dziwna wyspa, na którą większość turystów robi jednodniowe wypady z Bali, żeby zrobić sobie zdjęcie ze słynną plażą, ze skałą w kształcie dinozaura. Ale Penida to przede wszystkim jedne z piękniejszych raf koralowych tej części świata. Znana jest też jako miejsce częstych spotkań z mola – mola i mantami.
Gili to po indonezyjsku mała wyspa. Na Gili Gede na stałe mieszka około 100 osób w jedynej na wyspie wiosce. Nie ma tutaj ruchu i w ogóle nie wiele się dzieje – tylko plaża, palmy i turkusowe morze.
W przewodnikach Bali i Lombok wymieniane są zwykle tuż obok siebie, jako cele tej samej wycieczki, głównie z uwagi na geograficzną bliskość. Jednak Lombok i Bali to dwa różne światy. Warto o tym pamiętać przyjeżdżając na Lombok.
Najsłynniejszym miejscem do surfowania w Azji Południowo-Wschodniej jest Bali. Najsłynniejsze niekoniecznie jednak znaczy najlepsze. Lombok jest dobrą alternatywą – ma wszystko to, to czego brakuje na Bali.
Wyspę można obejść dookoła w godzinę. Nie ma tutaj ruchu, samochodów, skuterów. Biały i miękki jak puder piasek otacza wyspę wstążką plaż, nad którymi pochylają się kokosowe palmy. Po piaszczystych ścieżkach biegnących do środka wyspy można chodzić boso. Na przybrzeżne, podmorskie łąki z wodą sięgającą do kolan przypływają morskie żółwie. Wieczorem słońce chowa się za stożek wulkanu Agung, najwyższej góry nieodległego Bali. Taka jest Gili Air.
Na Bali zbudowano 20 tysięcy świątyń hinduistycznych. W każdej wiosce i w każdym miasteczku jest ich co najmniej kilka. Minimalna ilość świątyń przypadająca na każdą społeczność to trzy – Świątynia Założycieli, Świątynia Wioski i Świątynia Zmarłych. Zwykle jednak jest ich więcej.
Na północno zachodnie Bali dociera ułamek turystycznych tłumów, która zatrzymują się w okolicach Kuta. Plaże tutaj są czarne, lokalne społeczności żyją swoim rytmem, nie zmienionym przez masową turystykę. Zmienia się też roślinność, ta część wyspy jest sucha i bardziej przypomina sawanny Afryki niż tropikalne południe wyspy. Tutaj znajduje się jedyny na wyspie park narodowy – Bali Barat. Park obejmuje również archipelag wyspy Menjangan z jej wodnym ekosystemem i znanymi miejscami do nurkowania.